A | A | A

HOME   |   WORD LID   |   CONTACT
print deze pagina

Euthanasie en medische hulp bij zelfdoding wereldwijd

Zwitserland was het eerste land dat medische hulp bij zelfdoding decriminaliseerde in 1942. Sinds de jaren 80 was het wettelijk toegestaan om medische hulp bij zelfdoding uit te voeren in Zwitserland, ook voor niet-Zwitserse burgers (Emanuel 2016).

Ook in Nederland is euthanasie en medische hulp bij zelfdoding (Physician-assisted suicide, PAS) getolereerd sinds de jaren 80. Het is pas in 2002 dat euthanasie en medische hulp bij zelfdoding zowel in België als in Nederland gelegaliseerd zijn. Luxemburg volgde het voorbeeld van zijn buurlanden in 2009 (Emanuel 2016).

Sinds 1997 werd medische hulp bij zelfdoding gelegaliseerd in 5 staten van de Verenigde Staten (VS), Oregon, Washington, Montana, Vermont en Californië. Euthanasie blijft tot op vandaag nog steeds illegaal in de gehele VS (Emanuel 2016).

Sinds juni 2016 is ook in Canada het uitvoeren van euthanasie en medische hulp bij zelfdoding legaal. In Columbia werd in 2015 al de eerste legale euthanasie uitgevoerd. In enkele andere landen (bijv. Duitsland) blijft er onduidelijkheid bestaan over de (il)legalisering van euthanasie en medische hulp bij zelfdoding (Emanuel 2016).

De attitudes van de algemene bevolking en zorgverleners wereldwijd is sterk geëvolueerd de laatste decennia, de algemene bevolking is over het algemeen meer tolerant ten aanzien van euthanasie en medische hulp bij zelfdoding dan artsen in Westerse landen. Lees hierover meer in het artikel van Emanuel in JAMA (Emanuel 2016).

Referentie:

Ezekiel J. Emanuel, Bregje D. Onwuteaka-Philipsen, JohnW. Urwin, Joachim Cohen. Attitudes and Practices of Euthanasia and Physician-Assisted Suicide in the United States, Canada, and Europe. JAMA. 2016;316(1):79-90.

De wereldwijde organisatie International Association for Hospice and Palliative Care (IAHPC) neemt de positie in dat landen waar euthanasie of medische hulp bij zelfdoding nog niet gelegaliseerd is, dit enkel mogen doen wanneer kan verzekerd worden dat er universele toegang is tot palliatieve zorgverlening en gepaste medicatie voor pijnbestrijding. De IAHPC stelt ook dat in landen waar euthanasie en medische hulp bij zelfdoding wel gelegaliseerd zijn, de palliatieve zorgverlening niet verantwoordelijk zou mogen geacht worden om deze medische praktijken te overzien of toe te passen. Elke gezondheidswerker zou ten allen tijde moeten kunnen weigeren om deel te nemen aan deze praktijken (IAHPC 2016).